Heraut van de lente

In lange mantels wandelden wij langsheen de zeedijk op de eerste zonnige namiddag van het jaar. Door onze winterzieke ogen in het tegenlicht van de reeds ondergaande zon leek Oostende even op Seurat’s “Grande Jatte”. Achter ons nadert in roffelende cadans het heerlijk doffe geluid van blote voeten op de houten plankenvloer. We worden ingehaald door een jongen in witte shorts en shirt, als een olympisch estafette-atleet. Hij wuift naar de enige surfer in het al te kalme zeewater en loopt verder om recht voor onze ogen op te gaan in de zon. De lente kan nu niet veraf meer zijn.